Waleriana (Waleriana officinalis)
To zioło stosowane było jako lek nasenny przez tysiąclecia i zalecane jest jako środek w leczeniu zaburzeń snu przez niemiecką Komisję E. Potencjalne działanie zioła powszechnie przypisuje się kwasowi walerianowemu. Badania laboratoryjne wykazują, że waleriana pozwala ludziom zapaść w pożądany głęboki sen - ale pacjenci biorący udział badaniach klinicznych nie znajdują dla niej praktycznego zastosowania. Wysokiej jakości badanie kliniczne, przeprowadzone w Australii na grupie 24 pacjentów cierpiących z powodu bezsenności, polegało na tygodniowym podawaniu uczestnikom badania waleriany lub placebo. Po okresie eliminacji substancji z organizmu, wynoszącym 5 dni, leczenie zamieniano na opcję przeciwną. Stosowanie waleriany nie wykazywało znamiennych różnic w porównaniu z placebo pod względem ułatwiania zasypiania, utrzymania snu lub poczucia rześkości nazajutrz po jej za-stosowaniu. W badaniach kanadyjskich waleriana konkurowała z difenhydraminą (składnik stwierdzany w sprzedawanych bez recepty pigułkach nasennych) i Restorilem (lekiem nasennym wydawanym na receptę) oraz placebo. Restoril zdobył główną nagrodę za najsilniejszy efekt sedacyjny, ale i za największą liczbę działań niepożądanych, za co w obu kategoriach difenhydraminą zdobyła drugie miejsce. Ani waleriana, ani placebo nie spowodowały zaburzeń aktywności w następnym dniu po ich zastosowaniu - ale zawiodły również w kwestii poprawy jakości snu.